Vrijdag 10 Juni.

Wim is verdrietig, tenminste die indruk krijg ik. Hij zit weer de hele dag op de bank, doet niks, zegt niks. Zit enkel voor zich uit te staren en als ik vraag of er iets is, of dat ik iets voor hem kan doen schud  hij enkel en alleen maar zijn hoofd. Dat doet hij nu al twee dagen, ik word er helemaal kriegel van. Eerlijk gezegd maak ik me zorgen en ben ook bang dat hij iets in de gaten heeft wat Ruud betreft. Ben gisteren wel nog even bij hem geweest, niet lang, maar we hebben wel leuk zitten kletsen, verder niks. Hij was ook heel lief, zo heel anders als Wim. Ik weet dat hij financieel moeilijk zit, daarom heb ik voorgesteld  iets leuks te gaan doen. Iets dat geen geld kost! Toen ik dat voorstelde lachte hij en zei: “Nou, dat is niet zo moeilijk, ik weet wel wat!” Ja, echt mannen om zoiets te zeggen.

“Vrijdag 10 Juni.” verder lezen

Dinsdag 7 Juni.

Gisteravond zat ik lekker onderuit gezakt op de bank tv te kijken toen Wim vroeg of ik er nog over nagedacht had om samen weer eens iets leuks te gaan doen. “Het is prachtig weer en het zonnetje schijnt. Misschien kunnen we morgen een wandeling gaan maken. Naar het strand gaan en een terrasje pikken. Wat vind je daarvan?”

“Dinsdag 7 Juni.” verder lezen

Woensdag 25 Mei,

Soms word ik gek van mezelf, die onrust over hoe het nu verder moet met Ruud. Ik ben nog steeds knettergek op hem en ook bang dat Wim er achter zal komen. Maar het is wel zo dat ik, als ik moet kiezen, ik voor Ruud zal gaan. Hoe zielig ik het dan ook voor Wim zal vinden.

“Woensdag 25 Mei,” verder lezen

Zondag  23 Mei.

Gister was het erg druk, om de paar minuten kwam wel iemand naar binnen. Ik had het er behoorlijk druk mee. Ik vermoed dat mijn baas een speciale avond had georganiseerd. Eens in de zoveel tijd doet hij dat, een thema avond. De ene keer dit, de andere keer dat. Wat op het menu stond weet ik niet, wel dat de zaak goed vol zat. Ben benieuwd of het vanavond weer zo druk wordt, maar goed, dat zie ik straks wel.

“Zondag  23 Mei.” verder lezen